टोपीवाला आणि माकड मराठी गोष्ट |Capseller And Monkey Marathi Story

 

टोपीवाला आणि माकड गोष्ट

एके काळी एका गावात एक टोपीवाला राहत होता. आपले पोट भरण्यासाठी तो गावोगावी टोप्या विकायचा. तो रोज सकाळी मोठ्या टोपलीत टोप्या घालून बाहेर पडत असे. त्यांची विक्री करून तो संध्याकाळपर्यंत घरी यायचा.

एके दिवशी सकाळी तो टोपलीत रंगीबेरंगी टोप्या घेऊन बाहेर पडला. एका गावात टोप्या विकून तो दुसऱ्या गावाकडे निघाला होता.

चालताना तो खूप थकला होता. त्या रस्त्यावरून जाताना जंगलही होतं. त्याला जंगलात एक वादाचे झाड दिसले. त्याला वाटले झाडाखाली बसून विश्रांती घेऊ. व्यापारी खूप थकला होता. त्याने टोप्या भरलेली टोपली खाली ठेवली. मग डोक्यावरून टोपी काढून खाली ठेवली, गळ्यातला स्कार्फ काढला आणि जमिनीवर ठेवला आणि त्यावर झोपला. त्यानंतर व्यापारी गाढ झोपेत गेला.

टोपीवाला ज्या झाडाखाली झोपला होता त्या झाडावर अनेक माकडे राहत होती. टोपीवाला झोपताच माकडांनी त्याची टोपली उघडली. माकडे रंगीबेरंगी टोप्या घेऊन खेळू लागली. अनेक माकडांच्या हातात टोप्याही होत्या.

माकडांच्या उड्या मारल्याने आवाज झाला, त्यामुळे टोपीवाला जागा झाला. त्याला जाग येताच त्याला धक्का बसला. त्याच्या टोपल्यातून सर्व टोप्या गायब झाल्या होत्या. सगळी माकडे हातात टोपी घेऊन व्यापाऱ्याकडे बघत होती. टोपीवाल्याने माकडांकडे पाहिले तेव्हा त्याला सर्व काही समजले.

टोपीवाला अस्वस्थ झाला. आता टोप्या न विकल्यामुळे आपले किती नुकसान होईल, असा प्रश्न त्याला पडला. या सगळ्याचा विचार करत तो डोकं खाजवू लागला. त्याला हे करताना पाहून माकडांनीही डोकं खाजवायला सुरुवात केली. हे पाहून टोपीवाल्याला राग आला.

त्याने रागाच्या भरात डोक्यावर हात मारला. माकडेही त्यांच्या हाताने त्यांच्या डोक्यावर झटपट मारतात. माकडांना हे करताना पाहून टोपीवाल्याला समजले की माकडे त्याचे अनुकरण करत आहेत. आता टोपीवाल्याला एक कल्पना सुचली ज्याद्वारे तो त्याच्या टोप्या परत घेऊ शकेल.

आता त्याने झोपताना डोक्याखाली ठेवलेली टोपी घातली. माकडांनीही पटकन हातात घेतलेल्या टोप्या घातल्या. आता टोपीवाल्याने डोक्यावर घातलेली टोपी जमिनीवर फेकली. माकडांनीही टोपीवाल्याचे अनुकरण करून त्यांच्या डोक्यावरील टोप्या जमिनीवर फेकल्या.

 

टोपीवाल्याची कल्पना कामी आली. त्याने पटकन सर्व टोप्या गोळा केल्या. सर्व टोप्या टोपलीत ठेवल्यानंतर टोपीवाला लगेच तिथून दुसऱ्या गावात विकायला गेला.

तात्पर्य

परिस्थिती बघून गोंधळून न जाता आपण शहाणपणाने वागले पाहिजे.